ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ

Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δυσχεραίνει την ανανέωσή του με τεχνάσματα τών εκλογικών νόμων.

Για τους μη γνωρίζοντες εξηγούμε εν συντομία κάποια σημεία του εκλογικού συστήματος, το οποίο παρατίθεται σε παράδειγμα στο τέλος του κειμένου, βλέπε σημείωση (1)
  Επισημαίνουμε ότι το άρθρο αυτό περιλαμβάνει δυσνόητα σημεία λόγω των πολύπλοκων διατάξεων  του εκλογικού νόμου.
   Πολλοί ψηφοφόροι αποφεύγουν τα μικρά κόμματα γιατί  μπορεί να μην πιάσουν το 3% πού απαιτείται για την είσοδό τους στήν βουλή. Το όριο του 3% έχει τεθεί με το πρόσχημα της διευκόλυνσης των σταθερών κυβερνήσεων, αλλά αυτό πού ουσιαστικά κάνει είναι η αποτροπή των ψηφοφόρων να τα ψηφίσουν, με τον φόβο της χαμένης ψήφου, αν δεν ξεπεράσουν δηλαδή το 3%. Έτσι αυτά παίρνουν μικρά ποσοστά και δεν χαίρουν εκτίμησης, αδυνατώντας μονίμως πλέον να τα αυξήσουν.
   Αυτό το πρόβλημα μπορεί να ξεπεραστεί από τα μικρά κόμματα, με την ένωσή τους, με αποκλειστικό σκοπό την είσοδό τους στήν βουλή. Αυτή  η ένωση σπανίως μπορεί να επιτευχθεί, διότι απαιτεί πολιτική ομοιογένεια.
   Υπάρχει  όμως ένας τρόπος πού μπορούν να ενωθούν, χωρίς απαιτήσεις μεγάλης ομοιογένειας:
   Οι υποψήφιοι βουλευτές, που τυχόν εκλεγούν, δεν θα ακολουθούν κομματική πειθαρχία, διότι δεν θα υπάρχει παρά μόνο μία πολύ χαλαρή κοινή γραμμή. Δεσμεύονται όμως, έναντι των προεκλογικών τους διακηρύξεων, των ιδίων, αν είναι ανεξάρτητοι, ή του ιδιαίτερου κόμματός τους.
   Αυτοί θα εκλέγονται βάσει των σταυρών πού θα πάρουν. Ο ψηφοφόρος πού ενδιαφέρεται για ένα ιδιαίτερο κόμμα της ένωσης αυτής, δεν έχει παρά να φροντίσει να γνωρίζει τα ονόματα των υποψήφιων του κάθε κόμματος. Αν δεν το κάνει, θα αφήσει όποιους έχουν ενδιαφέρον, να επιλέξουν, εντός της ένωσης, τα κόμματα της προτίμησής τους. Έτσι θα καθοριστεί και ο εσωτερικός συσχετισμός δυνάμεων.
   Επειδή ο αριθμός  των υποψήφιων βουλευτών είναι περιορισμένος ανά περιφέρεια, γι’ αυτό το κάθε κόμμα θα κατανέμει, σε σχέση με τα υπόλοιπα, τις διαθέσιμες υποψήφιες έδρες, βάσει των δημοσκοπήσεων και της αναμενόμενης δημοτικότητας, σε συνδυασμό με καλή θέληση και με χρήση κλήρωσης. Πχ σε διεδρικές ή τριεδρικές περιφέρειες, κάποια από τα κόμματα, τα πιό συγγενή ιδεολογικά, θα μοιράζονται κοινό υποψήφιο.
   Θα επιδιωχθεί μία σχετική ισορροπία στις διάφορες περιφέρειες. Δηλαδή αν κάποιος μειονεκτεί σε μία περιφέρεια, θα γίνεται προσπάθεια να το εξισορροπήσει σε άλλη.  Ομοίως και για τους υποψήφιους βουλευτές επικρατείας, πού πλεονεκτούν όσοι είναι πρώτοι στήν λίστα, αφού εκεί δεν υπάρχουν σταυροί, θα εξισορροπούνται και αυτοί σε άλλες περιφέρειες.
ΠΛΕΟΝΕΚΤΉΜΑΤΑ για το κάθε κόμμα της ένωσης:
– Σχεδόν εκμηδενίζεται ο κίνδυνος της χαμένης ψήφου. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια, αυτοί πού απέφευγαν τα μικρά κόμματα, εκτιμώντας ότι δεν θα περάσουν το 3% για την είσοδό τους στήν βουλή (και το έκαναν αυτό απέχοντας ή ψηφίζοντας κάποιο κόμμα πού δεν τους εξέφραζε), πλέον να μην τα αποφεύγουν,   οπότε αναμένεται θεαματική άνοδός τους.
– Ακόμα και αν ένα κόμμα, δεν εκλέξει κανέναν βουλευτή στήν Ένωση, οι ψήφοι των ψηφοφόρων του δεν θα έχουν πάει χαμένοι, αφού θα έχουν ενισχύσει την Ένωση για την είσοδό της στήν βουλή. Θα έχουν συμβάλλει έτσι στήν αποδυνάμωση των κοινών αντιπάλων τους πού είναι τα διεφθαρμένα κόμματα.
– Αν  ένας βουλευτής πού εκλεγεί εκ μέρους έστω  τριών ομοειδών κομμάτων, ακολουθήσει δική του στάση στην βουλή, μη λαμβάνοντας υπ’ όψιν την γνώμη των άλλων δύο κομμάτων, αυτό μπορεί να εξισορροπηθεί σε μία άλλη περιφέρεια πού ο κοινός πάλι βουλευτής τους, θα έχει υπάρξει πρόνοια να ανήκει σε άλλο κόμμα της ομάδας αυτής. Εάν μόνο ένας βουλευτής εκλεγεί από την ομάδα αυτήν και μόνο σε μία περιφέρεια και δεν λάβει υπ’ όψιν την γνώμη των άλλων δύο κομμάτων, τότε το κέρδος αυτών των δύο άλλων κομμάτων θα είναι, πέραν της δεδομένης αξιοποίησης των ψήφων των ψηφοφόρων τους και της αποδυνάμωσης των διεφθαρμένων κομμάτων, η καταγραφή στο ενεργητικό τους  του 1/3ου  -(στήν περίπτωση αυτού του παραδείγματος)- των ψήφων πού πήρε ο κοινός αυτός βουλευτής, πού θα είναι περισσότερες συνολικά, λόγω της εξάλειψης του κινδύνου της χαμένης ψήφου.
  Όποιος δεν βάλει σε δεύτερη μοίρα το εγώ του, αυτός θα το χάσει εντελώς και θα μείνει εκτός βουλής κατά βέβαιο τρόπο.
  Η προεκλογικές δεσμεύσεις του κάθε επί μέρους κόμματος, θα αναρτώνται στον ιστότοπο της Ένωσης, όπου θα πρέπει να αναλύσουν τις πολιτικές τους θέσεις, θετικά ή αρνητικά, σε κρίσιμα πολιτικά θέματα, όπως ενδεικτικά:
– Δίωξη των ενόχων  εσχάτης προδοσίας και στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων καθώς και δήμευση της περιουσίας τους, παρακάμπτοντας την αναδρομική προστασία της αντισυνταγματικής ασυλίας τους. Δημοψήφισμα για την ποινή τους: θανατική ποινή ή ισόβια φυλάκιση χωρίς χαριστικές διατάξεις ή 30ετής φυλάκιση χωρίς χαριστικές διατάξεις ακολουθούμενη από ισόβια εξορία ή τέλος, άλλη ποινή
– Κατάργηση νόμου περί ασυλίας κ ποινικής ευθύνης βουλευτών και υπουργών. Η ποινική ευθύνη τους να είναι βαρύτερη αυτής των λοιπών πολιτών και με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια παραγραφής, ως διαχειριστών των κοινών.
– Μέγιστη μείωση επιδότησης κομμάτων και πιο ομοιόμορφη κατανομή της.
– Αλλαγή  εκλογικών νόμων  και ενσωμάτωση στο σύνταγμα των σχετικών διατάξεων.
– Δημιουργία κρατικού ιστοτόπου στον οποίο κάθε υποψήφιο κόμμα θα απαντάει σε κοινές για όλα τα κόμματα ερωτήσεις επί βασικών θεμάτων, μεταξύ   των οποίων κ τα παρόντα θέματα
– Συνταγματική πρόνοια για διευκόλυνση καθαίρεσης κυβερνήσεων πού εξαπάτησαν τον λαό, αποσπώντας την ψήφο του με ψέματα και οι οποίες βρίσκονται πλέον σε ασυμφωνία με την λαϊκή βούληση. Διενέργεια δημοψηφίσματος και σε περίπτωση συντριπτικής καταδίκης, τιμωρία των ενόχων.
– Δημοψηφίσματα  με πρωτοβουλία πολιτών  για οποιοδήποτε θέμα.
Η επιλογή για κάθε θέμα θα είναι ναι ή όχι , χωρίς πολλαπλές επιλογές ή με τρόπο πού να μην εγκλωβίζει την απάντηση, όπως όταν ο ψηφοφόρος καλείται να επιλέξει μεταξύ δύο λύσεων, ενώ υπάρχουν πολλές άλλες λύσεις.
– Πλήρης συνταγματικός διαχωρισμός των  τριών εξουσιών
– Ριζική τροποποίηση προς το απολύτως αυστηρότερο της μεταναστευτικής πολιτικής, με πλήρη σεβασμό των αυτονόητων δικαιωμάτων των μεταναστών.
– Δημιουργία  κρατικών  τραπεζών.
– Απαγόρευση κρατικοποίησης ιδιωτικών τραπεζών με ανάληψη των χρεών τους. Όμως αποζημίωση  καταθετών σε ιδιωτικές τράπεζες, σε περίπτωση  κατάρρευσής τους, μέχρι ενός ορίου, πχ 60.000 ευρώ. Από εκεί και πάνω αποζημίωση μόνο κατά ένα μικρό μέρος και κλιμακωτά
– Επίσημη πολιτική τοποθέτηση για την ανάγκη αφαίρεσης του εκδοτικού προνομίου από τις ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες ως ορθής οικονομικής επιλογής, έναντι της ολέθριας τωρινής κατάστασης πού είναι πηγή δεινών. Το εκδοτικό προνόμιο θα πρέπει να ανήκει στο κράτος, στην δική του κρατική κεντρική τράπεζα και η νομισματική πολιτική να ασκείται από κρατικά όργανα ελεγχόμενα από τις άλλες τρείς εξουσίες.
Κατόπιν αυτής της τοποθέτησης – διακήρυξης περί τής ανάγκης αφαίρεσης του εκδοτικού προνομίου, το κατά πόσον και πότε θα επιδιωχθεί ή εφαρμογή αυτής τής αλλαγής, είναι θέμα πολιτικής επιλογής και διεθνών συσχετισμών. Πάντως, πρέπει να εξηγηθεί δημοσίως το ζήτημα αυτό, με έμφαση στις διεθνείς πιέσεις που ασκούνται σε κάθε κράτος για την διατήρηση του παρόντος οικονομικού καθεστώτος, επί ποινή εξάλειψής του από τον χάρτη.
– Δανεισμός από άλλες πρόθυμες χώρες για αποπληρωμή των δανείων της τρόικας. Δανεισμός χωρίς να περιορίζονται οι υποψήφιοι δανειστές, κατά την συνήθη πρακτική, σε συγκεκριμένα καρτέλ τραπεζών. Επί πλέον, μη αποκλεισμός ιδιωτών και ειδικώς μικροκεφαλαιούχων, ώστε και να ωφελούνται από τους τόκους οι μικροκεφαλαιούχοι και να μένει η ρευστότητα αυτή εντός της οικονομίας, ωθώντας την σε ανάπτυξη.
– Έκδοση μακροχρόνιων ομολόγων με πολύ μικρό επιτόκιο, με εγγύηση του ορυκτού πλούτου.
– Νομικές ενέργειες  ακύρωσης δανειακών συμβάσεων  λόγω αντισυνταγματικότητας,  εσχάτης προδοσίας των εμπλεκομένων κυβερνήσεων και λοιπών νομικών ελαττωμάτων αυτών.
– Άρνηση αναγνώρισης νομιμότητας  του  τμήματος του χρέους πού ενέχει απάτη από διεθνείς οργανισμούς.
– Ποινική δίωξη των διεθνών οργανισμών πού παρανομώντας έβλαψαν την Ελλάδα
– Κατάργηση νόμων που ποινικοποιούν την ελευθερία της γνώμης ως προσβλητικών για την δημοκρατία και την προσωπικότητα του λογοκρινόμενου και ως παραβιάζοντες την θεμελιώδη δημοκρατική αρχή της ελευθερίας του λόγου. Σε αυτούς εντάσσεται και η ευρωπαϊκή και ελληνική (κατόπιν εναρμόνισης) νομοθεσία περί «κηρυγμάτων μίσους». Οι θεωρούντες ότι θίγονται από τις δηλώσεις οποιουδήποτε, μπορούν, ως γνωστόν, να αναζητούν την προστασία της σχετικής ποινικής νομοθεσίας.
– Κατάργηση του θεσμού των ΜΚΟ (της χρηματοδότησής τους  από το κράτος),  πού και είναι παρασιτικές και λειτουργούν σαν δούρειος ίππος.
Τα μικρά κόμματα πού προσπαθούν να μπούν στην βουλή και δεν το καταφέρνουν, καθώς και αυτά πού παίρνουν για πρώτη φορά μέρος και τα προγνωστικά τους είναι αμφιλεγόμενα, παίζουν ασφαλώς κάποιον ρόλο στήν πολιτική ζωή. Εκ των πραγμάτων λειτουργούν σαν παγίδες πού εγκλωβίζουν τις ψήφους και τις αχρηστεύουν, εφ’ όσον το συγκεκριμένο κόμμα δεν ξεπεράσει το 3%. Αυτό μήπως το κάνουν σκόπιμα; Αν έχουν την δυνατότητα ένωσης, όπως περιγράφεται παραπάνω, και αποφύγουν να το κάνουν, τότε δικαιούται να υποθέσει κανείς ότι δεν πολυενδιαφέρονται παρά για τον ρόλο τους ως πόλοι  παγίδευσης ψήφων εκτός βουλής και αχρήστευσής τους.
Σημείωση (1)
Ας υποθέσουμε ότι στους εκλογικούς καταλόγους είναι  εγγεγραμμένοι  1750 ψηφοφόροι οι οποίοι ψηφίζουν ως εξής:
1750σύνολο  ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ψηφοφόρων
– (μείον)
400     αποχή     = 22,8% επί των εγγεγραμμένων  (1750)
=1350            σύνολο  ΨΗΦΙΣΑΝΤΩΝ
– (μείον)
200λευκά
100     άκυρα
.         Αποχή, λευκά και άκυρα = 700
.                           = 40% επί των εγγεγραμμένων (1750)
=1050σύνολο ΕΓΚΥΡΩΝ
– (μείον)
.      10     κόμμα Η       = 1%   επί των εγκύρων   (1050)
.      15     κόμμα Ζ       = 1,4% επί των εγκύρων  (1050)
.      25     κόμμα ΣΤ     = 2,4% επί των εγκύρων  (1050)
50     σύνολο  κομμάτων με λιγώτερο  του 3% επί των εγκύρων,
.                 μένουν  εκτός βουλής, = το 7% επί 
.                 των εγγεγραμμένων (1750) 
.           Συνολικά 750 ψηφοφόροι = το 47% των εγγεγραμμένων, 
.            δεν εκπροσωπούνται στήν βουλή.
=1000  σύνολο εγκύρων και εντός βουλής = 53% επί των εγγεγραμμένων (1750)
.      Επί των 1000 αυτών εγκύρων κατανέμονται οι 300 έδρες.
 
40         κόμμα Ε
.                   = 4%   επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
100       κόμμα Δ
.                  = 10%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
200       κόμμα Γ
.                  = 20%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
300      κόμμα Β
.                  = 30%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
360      κόμμα Α
.                  = 36%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
1000  σύνολο εγκύρων και εντός βουλής
Οι 250 από τις 300 έδρες μοιράζονται αναλογικά βάσει των ποσοστών, ενώ οι υπολειπόμενες 50 έδρες  (300- 250 = 50)
δίνονται ως δώρο στο πρώτο κόμμα.
  Παρατηρούμε ότι τα λευκά, άκυρα και αποχή δεν έχουν  κανέναν ρόλο στήν κατανομή των 300 εδρών της βουλής, άρα το μόνο πού κατάφερνουν είναι η αύξηση των ποσοστών των εντός βουλής κομμάτων τα οποία και προφανώς αυτοί οι ψηφοφόροι τα περιφρονούν.  Διότι εάν αυτές οι 700 ψήφοι πήγαιναν στα κόμματα Η, Ζ και ΣΤ πού πήραν συνολικά 50 ψήφους, και προφανώς τότε θα έμπαιναν και τα τρία στην βουλή, τότε το σύνολο των ΕΓΚΥΡΩΝ θα ήταν 1750  αντί για 1050 και το πρώτο κόμμα θα είχε  20,1% αντί τού 36% πού πήρε. Αυτοί τελικά που περιφρονούσαν το πρώτο κόμμα,κατάφεραν σχεδόν να διπλασιάσουν  το ποσοστό του, μέσω αποχής, λευκού και άκυρου και ομοίως να αυξήσουν και τα ποσοστά των υπόλοιπων κομμάτων πού επίσης περιφρονούσαν.
   Όχι ιδιαίτερα ευφυείς επιλογές.
.
                                                                                                                                                         .
Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.