Ο ΟΛΕΘΡΙΟΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Ο ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ. 2ο

ΜΕΡΟΣ 2Ο
.
Κεφάλαιο Γ’
Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ
.
Γ1.   ΟΙ ΕΛΒΕΤΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ
  Για καλύτερη διευκρίνιση του όλου θέματος αξίζει να σημειωθεί, ότι και αν ακόμα οι έποικοι ήταν Ελβετοί, από τα άριστα επιλεγμένα μέλη της ελβετικής κοινωνίας (η Ελβετία χρησιμοποιείται σαν συμβολικό και όχι σαν απόλυτο παράδειγμα), θα ίσχυαν και πάλι το ίδια.  Η Ελλάδα, όπως και κάθε χώρα, συνιστά έναν ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ, αποτελούμενο από την εδαφική της επικράτεια, τον πληθυσμό της και το κοινωνικό περιβάλλον πού έχει διαμορφωθεί.  (Περιβάλλον πολιτιστικό, πνευματικό, φιλοσοφικό, ψυχολογικό, ιδιοσυγκρασιακό, υψηλής αξίας ή όχι δεν έχει σημασία). Οι μόνοι πού έχουν δικαίωμα ιδιοκτησίας και κυριαρχίας στήν Ελλάδα και στον συλλογικό της πλούτο, είναι οι Έλληνες.
  Εάν επρόκειτο λοιπόν περί μόνιμου και σε μεγάλους αριθμούς  εκτεταμένου εποικισμού Ελβετών, αυτό θα σήμαινε ότι θα γινόντουσαν ΣΥΝΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ, συνδιαχειριστές και συνδιαμορφωτές του συλλογικού εθνικού μας πλούτου, ενώ δεν θα είχαν κανένα από αυτά τα δικαιώματα. Αυτό θα ίσχυε σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν δεν ετίθετο  ζήτημα εθνικής ασφάλειας ή  οικονομικής βλάβης.
 Το ότι οι έποικοι δεν είναι Ελβετοί, αλλά αυτοί πού στήν πραγματικότητα είναι, απλώς επιτείνει το πρόβλημα για όλους τους λόγους πού έχουν ήδη αναλυθεί.
.
Γ2.     ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ.
 Ο σεβασμός και η αξία του κοινωνικού περιβάλλοντος, δεν πηγάζουν από το φόβο όσων υποτίθεται κρύβονται μέσα σε μία «πλαστή» ταυτότητα πού δήθεν «έχουν πειστεί» ότι τους ανήκει. Συνέχεια
Posted in Uncategorized

Ο ΟΛΕΘΡΙΟΣ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Ο ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ. 3ο

ΜΕΡΟΣ 3Ο
.
Κεφάλαιο Ε’
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ  ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΠΑΤΕΣ
.
Ε1.  ΓΕΝΙΚΑ
.
  α) Βάσει τού ισχύοντος νόμου 3838/10 του ΠΑΣΟΚ περί ιθαγένειας, από την στιγμή που γεννιέται στήν Ελλάδα ένα παιδί, μπορεί να αποκτήσει άμεσα την ελληνική ιθαγένεια, υπό διάφορες μεμονωμένες προϋποθέσεις, πχ. μία από αυτές είναι να μην μπορεί να πάρει την ιθαγένεια της χώρας των αλλοδαπών γονέων του, εφ’ όσον έχει πάρει την ελληνική.
   Προφανώς μια τέτοια άποψη θεωρεί ότι η γέννηση σε μία χώρα είναι θεϊκό σημάδι, για το οποίο οι σοφοί από το μαντείο, έδωσαν την ερμηνεία ότι είναι πηγή δικαιώματος συνιδιοκτησίας επί της χώρας. Έτσι αν μία ετοιμόγεννη γυναίκα επιβαίνει σε διερχόμενο αεροπλάνο και λόγω κακοκαιρίας αναγκαστεί να προσγειωθεί στήν Ελλάδα και ξεκινήσει εκεί ο τοκετός, τότε το θεϊκό χέρι θα έχει δείξει την Ελλάδα. Αν η κακοκαιρία ξέσπαγε λίγο αργότερα, τότε η υπόδειξη θα αφορούσε  ίσως την Ιταλία, που δεν θα είχε παρά να αποδεχθεί την θεία βούληση!
.
  β) Ένας σχολιαστής του άρθρου του κ. Κατσανέβα έγραψε:
«Δηλαδη τι μας λετε να κανουμε;
Να παμε ολοι με τη Χρυση Αυγη;»
.
 Το ερώτημα αυτό δείχνει ότι μία αντιεποικιστική θέση συνδέεται συνειρμικά με τήν Χρυσή Αυγή και έτσι στιγματίζεται αυτή η θέση και γίνεται πολύ λιγότερο πειστική. Αυτό είναι το ουσιαστικό πολιτικό αποτέλεσμα τής δράσης τέτοιου είδους ομάδων και κομμάτων:
Η ΑΔΙΟΡΑΤΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ.
  Την ιδέα πού θέλουμε να συκοφαντήσουμε, την συνδέουμε με κάτι ευρέως ανυπόληπτο, όπως ο ναζισμός ή οι σκόπιμες επιθέσεις σε μετανάστες, μέσω μιάς διατεταγμένης οργάνωσης.
   Γενικώτερα, ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ, ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ. Αυτής της κατηγορίας τα θέματα τα υποστηρίζουν ΕΜΦΑΝΩΣ ΑΝΥΠΟΛΗΠΤΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ  και μέσω αυτών ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙΤΑΙ η κρίση των πολιτών, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΝ.
  Η ανυποληψία αυτή μεθοδεύεται είτε μέσω ομάδων ναζιστικού προφίλ, είτε μέσω κομμάτων ανέντιμης πατριδοκαπηλίας, αντιφατικών δηλώσεων και αναιρέσεων, καθώς και με άλλους ανάλογους τρόπους.
   Έτσι οι (υποτιθέμενοι) υπέρμαχοι της σκληρής μεταναστευτικής πολιτικής, μπορεί να εμφανίζονται βασιλικώτεροι του βασιλέως υποστηρίζοντας   απόψεις προς την αντίθετη κατεύθυνση. Διότι η διγλωσσία και η πατριδοκαπηλία, είναι χρήσιμες πολιτικές αρετές!
.
  Το αποτέλεσμα κυμαίνεται από σπορά αμφιβολίας  και σύγχυσης, έως απαξίωση αυτών των ιδεών πού οι κάπηλοι έχουν αποστολή να τις αποδυναμώνουν. Συνέχεια
Posted in Uncategorized

ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

  Το σύστημα διαθέτει πολλές εφεδρείες, πού παριστάνουν τους υπερασπιστές του λαού και της χώρας.
.
  Ας πούμε ότι μία ομάδα πολιτικών προσώπων και προσωπικοτήτων, συνασπιζόταν και ίδρυε μία πολιτική κίνηση με παραρτήματα σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, με απρόσμενη ανάπτυξη, άρα μιά μεγάλη πολιτική ελπίδα. Αργότερα ίδρυε μία δεύτερη κίνηση, περισσότερο διαφωτιστικού χαρακτήρα και λιγώτερο πολιτικού.
  Προβαίνοντας σε ανατάραξη των προσδοκιών των πολιτών, θα τους έκανε να πιστεύουν ότι να, κάποιοι τίμιοι αντιδρούνε στην λαίλαπα. Θα εναπέθεταν σ΄αυτούς τις ελπίδες τους και θα περίμεναν κάπως εφησυχασμένοι, τις εξελίξεις πού θα κινούσαν οι μελλοντικοί συμμέτοχοι στην σωτηρία τους.
.
  Ο χρόνος θα κυλούσε και θα ερχόντουσαν οι εκλογές.
  Θα έστρεφαν τότε το βλέμμα οι εφησυχασμένοι και κατά συνέπεια αδρανοποιημένοι έναντι της μεθόδευσης μιάς άλλης λύσης, στην πολιτική τους ελπίδα, πού την έβλεπαν τόσο καιρό να διαβουλεύεται και να καταγγέλλει.
  Και θα άκουγαν τότε, στο παρά πέντε, με ανάμικτα συναισθήματα την βαρύγδουπη απόφαση:
  Ψηφίστε κατά συνείδηση. Δεν θα συμμετάσχουμε στις εκλογές, διότι εμείς οι αντιμνημονιακοί δεν είμαστε επαρκώς ενωμένοι !
.
  Κούκου!
.
  Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα, όπως η ΣΠΙΘΑ και η παράπλευρη οργάνωση Ε.ΛΑ.Δ.Α είναι ασφαλώς συμπτωματική.
.
  Εδώ ας ληφθεί υπ’ όψιν, ότι τα μικρά κόμματα έχουν πλέον μέγιστη πιθανότητα να μπούν στην βουλή, λόγω της έντονης απέχθειας του κόσμου στον δικομματισμό και λόγω τής πιθανή μείωσης της αποχής. Κατά συνέπεια ο λόγος μίας τέτοιας άρνησης καθόδου στις εκλογές, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από τον δήθεν κίνδυνο μη εισόδου στην βουλή.
   Πέραν αυτού, το ότι τα αριστερά αντιμνημονιακά κόμματα δεν συνεννοούνται μεταξύ τους και με τα μικρότερα, για κοινή κάθοδο στις εκλογές, ώστε να τσακίσουν τα μνημονιακά, δεν οφείλει να μας βάλει σε σκέψεις, όταν παίζεται μάλιστα το μέλλον μέχρι και των τρισέγγονών μας;   Ασφαλώς και οφείλει να μας βάλει σε σκέψεις και μας βάζει!
   Και πού καταλήγουμε; Εσείς τι λέτε, να είναι τάχα ο εγωισμός πού δεν τους αφήνει να ενωθούν, παρά τις αγνές τους προθέσεις; Και αν ακόμα αυτή ήταν η ουσιαστική αιτία, μόνο και μόνο γι’ αυτό, δεν αξίζουν για τίποτα, αφού εμφανίζονται να βάζουν τον εγωισμό τους υπεράνω της δυστυχίας των επόμενων γενεών.
   Μόνο που δεν είναι καν αυτή η αιτία. Το διαίρει και βασίλευε είναι η αιτία, μόνο που άλλοι είναι αυτοί που σκοπεύουν να βασιλέψουν. Αυτοί μόνο να διαιρέσουν επιδιώκουν.
Posted in Uncategorized

ΟΙ ΑΠΕΧΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΟΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ

Γιατί απέχεις ψηφοφόρε της αποχής, του λευκού και του άκυρου; Το μόνο πού ουσιαστικά ακυρώνεις είναι η νοητική σου ακεραιότητα.

Γιατί αφήνεις άλλους πού δεν απέχουν, να καθορίζουν την μοίρα σου, όταν ξέρεις ότι είναι κυρίως τα κομματόσκυλα αυτά πού δεν απέχουν;

Η απλή ανάγνωση του εκλογικού νόμου, δείχνει ότι η αποχή, το λευκό και το άκυρο ενισχύουν τα μεγαλύτερα κόμματα περισσότερο και μεταξύ αυτών κυρίως το πρώτο κόμμα. Αυτό έχει εξηγηθεί επαρκώς σε πολλά άρθρα και είναι εύκολο να αναζητηθεί.

Οι εκλογές μοιάζουν σαν μία ζυγαριά με δύο δίσκους. Στον ένα δίσκο μπαίνουν τα καθεστωτικά κόμματα της φανερής ή συγκαλυμμένης συνενοχής. Στον άλλον τα υπόλοιπα. Όσο πιο πολύ γέρνει η ζυγαριά προς την μεριά των διεφθαρμένων κομμάτων, τόσο χειρότερη η ζημιά στην χώρα.
Αντί λοιπόν να ρίξεις την ψήφο σου ΟΧΙ στον δίσκο των διεφθαρμένων κομμάτων, αλλά στον άλλον, έτσι ώστε να γείρει η ζυγαριά λιγώτερο προς τα διεφθαρμένα, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα να τα βγάλεις εκτός μάχης, εσύ το βιολί σου: αποχή λευκό και άκυρο.
Με αυτήν την επιλογή σου, η ζυγαριά, χωρίς το αντιστάθμισμα, γέρνει πιο πολύ πρός τα διεφθαρμένα κόμματα, πού νομίζεις ότι τα έφτυσες απέχοντας, ενώ αυτά πίνουν σαμπάνια στο όνομά σου και ευχαριστούν τον λαό για την «εμπιστοσύνη του» (και την αφέλειά του), χαμογελώντας με ικανοποίηση για μια ακόμα φορά.

Έλεγαν στα πρόβατα, ντελάληδες δημοσιογράφοι, καλλιτεχνίζοντες και λοιποί κρυφοί υπηρέτες του συστήματος:
Τιμώρησέ τους! Αν φτάσει στο 50%+μία ψήφο η αποχή, θα ματαιωθούν οι εκλογές, βάσει της «σωστής» ερμηνείας του συντάγματος.
Λοιπόν, οι ακόλουθοι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης (στις περιφέρειες και στους κυριώτερους δήμους) στις εκλογές του 2010, εκλέχθηκαν με τα αντίστοιχα ποσοστά αποχής :
(Αποχή+ άκυρα+ λευκά ως ποσοστό επί των εγγεγραμμένων, βάσει της πρώτης Κυριακής που η αποχή είναι μικρότερη)

δήμαρχος Αθήνας,                             εκλέχθηκε με αποχή 60,4%
δήμαρχος Σπάρτης,                           εκλέχθηκε με αποχή 60,4%
δήμαρχος Φλώρινας,                        εκλέχθηκε με αποχή 58,6%
δήμαρχος Πειραιά,                            εκλέχθηκε με αποχή 57,9%
δήμαρχος Κεφαλονιάς,                     εκλέχθηκε με αποχή 57,3%
περιφερειάρχης βορ. Αιγαίου,         εκλέχθηκε με αποχή 57,1%
δήμαρχος Λέσβου,                              εκλέχθηκε με αποχή 55,6%
δήμαρχος Σάμου,                               εκλέχθηκε με αποχή 55,3%΄
δήμαρχος Χίου,                                   εκλέχθηκε με αποχή 54,9%
περιφερειάρχης Ιονίων νήσων,       εκλέχθηκε με αποχή 52,5 %
δήμαρχος Τρίπολης,                          εκλέχθηκε με αποχή 51,0%
δήμαρχος Καρπενησίου,                    εκλέχθηκε με αποχή 50,5%

Τι απέγινε η ακύρωσή τους; Για κάνε τον κόπο και ρώτησε αυτούς πού φώναζαν υπέρ της αποχής…
Κατέθεσαν αυτοί κάποια προσφυγή για να ξαναγίνουν εκλογές στις αντίστοιχες περιφέρειες;
Δικαιώθηκε κάποια τέτοια προσφυγή; (πού δεν κατατέθηκε βέβαια…).

Γιατί διαμαρτύρεσαι τώρα; Μήπως διότι σε ξεγέλασε με το «λεφτά υπάρχουν»;
Τότε γιατί, ένα χρόνο μετά, του ξαναέδωσες ψήφο εμπιστοσύνης στις περιφερειακές εκλογές, …πάνσοφε λαέ, ενώ είχε ήδη εκδηλωθεί πλήρως η απάτη;
Δεν υπήρχε πλέον η δικαιολογία ότι δεν ήξερες και ότι σε παραπλάνησε.

Και ενώ έτσι είχε η κατάσταση, εσύ λαέ, δηλαδή η πλειοψηφία τών κομματόσκυλων, των ηλιθίων και των διπλά ηλιθίων της παραλίας- αποχής- λευκού και άκυρου, όλοι εσείς μαζί, τα ξεφτέρια, καταφέρατε και δώσατε στο ΠΑΣΟΚ 34,3% (βάσει της πρώτης Κυριακής στις περιφέρειες και αναλογικής κατανομής των ψήφων όπου υπήρχαν συνεργασίες), έναντι του 43,9% των εκλογών του 2009. Το ποσοστό μειώθηκε στο 78% επί του αρχικού ποσοστού του 2009, δηλαδή μειώθηκε αναλογικά κατά 22%.
Το μόνο πού απέμενε, ήταν να βγεί ο πρωθυπουργός να μας ευχαριστήσει για την εμπιστοσύνη πού του δείξαμε, το οποίο βέβαια και έκανε! Και δυστυχώς, ήταν μία από τις ελάχιστες φορές πού είχε δίκιο…

Κουτό πρόβατο.
Και τώρα οι προπαγανδιστές, σού έχουν τάξει ένα νέο στόχο πού θα σε …λυτρώσει!

50%+1 ψήφο λευκά!!

Και να υποθέσουμε ότι θα είχε αποτέλεσμα ένας τέτοιος στόχος, είτε αφορά τα λευκά είτε την αποχή, είναι σαν να πηδάς από ταράτσα σε ταράτσα.
Λίγο πιο κοντό από το 50% να είναι το άλμα σου, θα πέσεις στο κενό. Και προβλέπονται πολλές πτώσεις στο κενό σε ισάριθμες τετραετίες.
Έστω όμως ότι πάνω στα συντρίμμια της Ελλάδας, στην τρίτη κατά σειρά τετραετία, καταφέρναμε και βγάζαμε 50%+1 λευκό. Τι ακριβώς θα καταφέρναμε βάσει της υποτιθέμενης σούπερ συνταγματικής ερμηνείας; Συνέχεια

Posted in Uncategorized

ΟΙ …ΑΝΗΘΙΚΕΣ ΥΠΟΨΙΕΣ ΠΕΡΙ ΝΟΘΕΙΑΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η «άψογη» δημοκρατία μας, έχει εκτός των άλλων και διαφανές εκλογικό σύστημα, στο οποίο κανένας μα κανένας απολύτως δεν διανοείται ότι μπορεί να γίνεται νοθεία. (Μακριά από εμάς τέτοιες …κακές σκέψεις).

Πάντως, σε κράτη πού θα μπορούσε να γίνεται νοθεία, πού θα ήταν ο αδύναμος κρίκος;

Ένας εξ αυτών των κρίκων, θα ήταν το να μην αναρτώνται στο διαδίκτυο τα αποτελέσματα των εκλογικών τμημάτων σε συνοπτικό πίνακα.

Όταν αναρτώνται τα αποτελέσματα, τότε τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής του κάθε εκλογικού τμήματος, μπορούν να ελέγξουν την ορθότητα τους στο διαδίκτυο.  Αυτό είναι μία πολύ εύκολη και άμεση διαδικασία και μπορούν και θα θέλουν να το κάνουν συνολικά πολλές χιλιάδες μέλη εφορευτικών επιτροπών, εξασφαλίζοντας έτσι στατιστικά τον επαρκή έλεγχο. Και αυτός ο δημοκρατικός έλεγχος από την ευρεία βάση των πολλών δεκάδων χιλιάδων διορισμένων στα εκλογικά τμήματα, παρέχει μία ουσιώδη δικλείδα ασφαλείας.

Όταν τα αποτελέσματα απλώς αναρτώνται στο πρωτοδικείο, ακόμα και αν είναι σωστά, πράγμα πού ελέγχεται πολύ πιο δύσκολα, είναι πολύ δύσκολο έως πρακτικά ανέφικτο, το να ελεγχθεί η ενδεχόμενη νοθεία στην άθροιση τους.   Εξ ίσου όμως δύσκολο είναι και το να ελεγχθεί η άθροισή τους, όταν αναρτώνται μεν στο διαδίκτυο, αλλά όχι και σε συνοπτικό πίνακα.

Αντιθέτως, όταν είναι αναρτημένα στο διαδίκτυο και σε συνοπτικό πίνακα, είναι εύκολος ο έλεγχος και του κάθε εκλογικού τμήματος, αλλά και της ορθότητας των αθροισμάτων, των αποδιδόμενων ανά εκλογική περιφέρεια, στην ροή της καταμέτρησης. Μάλιστα η ανάρτηση αυτή, πρέπει να ρυθμίζεται με τέτοιον τρόπο από την εταιρία πληροφορικής πού έχει αναλάβει τις εκλογές, ώστε να είναι σε ΕΜΦΑΝΕΣ ΣΗΜΕΙΟ στον ιστότοπο και ΕΥΚΟΛΑ να μπορεί να ελέγχει την άθροιση ο οποιοσδήποτε, από τον υπολογιστή του.

Η τήρηση αυτών των ελάχιστων και απλών διαδικασιών ασφαλείας έναντι του κινδύνου νοθείας, δείχνει και την πρόθεση μιάς κυβέρνησης, να αποφύγει ή όχι την νοθεία.

Η μη διεκδίκηση εκ μέρους των πολιτών, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ της εφαρμογής αυτών των διαδικασιών, δείχνει και το ενδιαφέρον τους να μην πέφτουν θύματα εξαπάτησης από την κυβέρνηση.

Αυτή η διαδικασία της δημόσιας ανάρτησης στο διαδίκτυο των αποτελεσμάτων του κάθε εκλογικού τμήματος ξεχωριστά, σε συνοπτικό πίνακα και σε εμφανές σημείο, στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται. Και από όσο επίσης είναι γνωστό, ούτε και οι πολίτες αντιδρούν.

https://politikathemata.wordpress.com/2012/04/12/oi-anhthikes-ypopsies-peri-notheias-stis-ekloges/

Διαβάστε και εδώ: ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΝΟΘΕΙΑ 2

https://politikathemata.wordpress.com/2012/05/03/eklogikh-nothia-2/

Posted in Uncategorized

ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ

Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα δυσχεραίνει την ανανέωσή του με τεχνάσματα τών εκλογικών νόμων.

Για τους μη γνωρίζοντες εξηγούμε εν συντομία κάποια σημεία του εκλογικού συστήματος, το οποίο παρατίθεται σε παράδειγμα στο τέλος του κειμένου, βλέπε σημείωση (1)
  Επισημαίνουμε ότι το άρθρο αυτό περιλαμβάνει δυσνόητα σημεία λόγω των πολύπλοκων διατάξεων  του εκλογικού νόμου.
   Πολλοί ψηφοφόροι αποφεύγουν τα μικρά κόμματα γιατί  μπορεί να μην πιάσουν το 3% πού απαιτείται για την είσοδό τους στήν βουλή. Το όριο του 3% έχει τεθεί με το πρόσχημα της διευκόλυνσης των σταθερών κυβερνήσεων, αλλά αυτό πού ουσιαστικά κάνει είναι η αποτροπή των ψηφοφόρων να τα ψηφίσουν, με τον φόβο της χαμένης ψήφου, αν δεν ξεπεράσουν δηλαδή το 3%. Έτσι αυτά παίρνουν μικρά ποσοστά και δεν χαίρουν εκτίμησης, αδυνατώντας μονίμως πλέον να τα αυξήσουν.
   Αυτό το πρόβλημα μπορεί να ξεπεραστεί από τα μικρά κόμματα, με την ένωσή τους, με αποκλειστικό σκοπό την είσοδό τους στήν βουλή. Αυτή  η ένωση σπανίως μπορεί να επιτευχθεί, διότι απαιτεί πολιτική ομοιογένεια.
   Υπάρχει  όμως ένας τρόπος πού μπορούν να ενωθούν, χωρίς απαιτήσεις μεγάλης ομοιογένειας:
   Οι υποψήφιοι βουλευτές, που τυχόν εκλεγούν, δεν θα ακολουθούν κομματική πειθαρχία, διότι δεν θα υπάρχει παρά μόνο μία πολύ χαλαρή κοινή γραμμή. Δεσμεύονται όμως, έναντι των προεκλογικών τους διακηρύξεων, των ιδίων, αν είναι ανεξάρτητοι, ή του ιδιαίτερου κόμματός τους.
   Αυτοί θα εκλέγονται βάσει των σταυρών πού θα πάρουν. Ο ψηφοφόρος πού ενδιαφέρεται για ένα ιδιαίτερο κόμμα της ένωσης αυτής, δεν έχει παρά να φροντίσει να γνωρίζει τα ονόματα των υποψήφιων του κάθε κόμματος. Αν δεν το κάνει, θα αφήσει όποιους έχουν ενδιαφέρον, να επιλέξουν, εντός της ένωσης, τα κόμματα της προτίμησής τους. Έτσι θα καθοριστεί και ο εσωτερικός συσχετισμός δυνάμεων.
   Επειδή ο αριθμός  των υποψήφιων βουλευτών είναι περιορισμένος ανά περιφέρεια, γι’ αυτό το κάθε κόμμα θα κατανέμει, σε σχέση με τα υπόλοιπα, τις διαθέσιμες υποψήφιες έδρες, βάσει των δημοσκοπήσεων και της αναμενόμενης δημοτικότητας, σε συνδυασμό με καλή θέληση και με χρήση κλήρωσης. Πχ σε διεδρικές ή τριεδρικές περιφέρειες, κάποια από τα κόμματα, τα πιό συγγενή ιδεολογικά, θα μοιράζονται κοινό υποψήφιο.
   Θα επιδιωχθεί μία σχετική ισορροπία στις διάφορες περιφέρειες. Δηλαδή αν κάποιος μειονεκτεί σε μία περιφέρεια, θα γίνεται προσπάθεια να το εξισορροπήσει σε άλλη.  Ομοίως και για τους υποψήφιους βουλευτές επικρατείας, πού πλεονεκτούν όσοι είναι πρώτοι στήν λίστα, αφού εκεί δεν υπάρχουν σταυροί, θα εξισορροπούνται και αυτοί σε άλλες περιφέρειες.
ΠΛΕΟΝΕΚΤΉΜΑΤΑ για το κάθε κόμμα της ένωσης:
– Σχεδόν εκμηδενίζεται ο κίνδυνος της χαμένης ψήφου. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια, αυτοί πού απέφευγαν τα μικρά κόμματα, εκτιμώντας ότι δεν θα περάσουν το 3% για την είσοδό τους στήν βουλή (και το έκαναν αυτό απέχοντας ή ψηφίζοντας κάποιο κόμμα πού δεν τους εξέφραζε), πλέον να μην τα αποφεύγουν,   οπότε αναμένεται θεαματική άνοδός τους.
– Ακόμα και αν ένα κόμμα, δεν εκλέξει κανέναν βουλευτή στήν Ένωση, οι ψήφοι των ψηφοφόρων του δεν θα έχουν πάει χαμένοι, αφού θα έχουν ενισχύσει την Ένωση για την είσοδό της στήν βουλή. Θα έχουν συμβάλλει έτσι στήν αποδυνάμωση των κοινών αντιπάλων τους πού είναι τα διεφθαρμένα κόμματα.
– Αν  ένας βουλευτής πού εκλεγεί εκ μέρους έστω  τριών ομοειδών κομμάτων, ακολουθήσει δική του στάση στην βουλή, μη λαμβάνοντας υπ’ όψιν την γνώμη των άλλων δύο κομμάτων, αυτό μπορεί να εξισορροπηθεί σε μία άλλη περιφέρεια πού ο κοινός πάλι βουλευτής τους, θα έχει υπάρξει πρόνοια να ανήκει σε άλλο κόμμα της ομάδας αυτής. Εάν μόνο ένας βουλευτής εκλεγεί από την ομάδα αυτήν και μόνο σε μία περιφέρεια και δεν λάβει υπ’ όψιν την γνώμη των άλλων δύο κομμάτων, τότε το κέρδος αυτών των δύο άλλων κομμάτων θα είναι, πέραν της δεδομένης αξιοποίησης των ψήφων των ψηφοφόρων τους και της αποδυνάμωσης των διεφθαρμένων κομμάτων, η καταγραφή στο ενεργητικό τους  του 1/3ου  -(στήν περίπτωση αυτού του παραδείγματος)- των ψήφων πού πήρε ο κοινός αυτός βουλευτής, πού θα είναι περισσότερες συνολικά, λόγω της εξάλειψης του κινδύνου της χαμένης ψήφου.
  Όποιος δεν βάλει σε δεύτερη μοίρα το εγώ του, αυτός θα το χάσει εντελώς και θα μείνει εκτός βουλής κατά βέβαιο τρόπο.
  Η προεκλογικές δεσμεύσεις του κάθε επί μέρους κόμματος, θα αναρτώνται στον ιστότοπο της Ένωσης, όπου θα πρέπει να αναλύσουν τις πολιτικές τους θέσεις, θετικά ή αρνητικά, σε κρίσιμα πολιτικά θέματα, όπως ενδεικτικά:
– Δίωξη των ενόχων  εσχάτης προδοσίας και στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων καθώς και δήμευση της περιουσίας τους, παρακάμπτοντας την αναδρομική προστασία της αντισυνταγματικής ασυλίας τους. Δημοψήφισμα για την ποινή τους: θανατική ποινή ή ισόβια φυλάκιση χωρίς χαριστικές διατάξεις ή 30ετής φυλάκιση χωρίς χαριστικές διατάξεις ακολουθούμενη από ισόβια εξορία ή τέλος, άλλη ποινή
– Κατάργηση νόμου περί ασυλίας κ ποινικής ευθύνης βουλευτών και υπουργών. Η ποινική ευθύνη τους να είναι βαρύτερη αυτής των λοιπών πολιτών και με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια παραγραφής, ως διαχειριστών των κοινών.
– Μέγιστη μείωση επιδότησης κομμάτων και πιο ομοιόμορφη κατανομή της.
– Αλλαγή  εκλογικών νόμων  και ενσωμάτωση στο σύνταγμα των σχετικών διατάξεων.
– Δημιουργία κρατικού ιστοτόπου στον οποίο κάθε υποψήφιο κόμμα θα απαντάει σε κοινές για όλα τα κόμματα ερωτήσεις επί βασικών θεμάτων, μεταξύ   των οποίων κ τα παρόντα θέματα
– Συνταγματική πρόνοια για διευκόλυνση καθαίρεσης κυβερνήσεων πού εξαπάτησαν τον λαό, αποσπώντας την ψήφο του με ψέματα και οι οποίες βρίσκονται πλέον σε ασυμφωνία με την λαϊκή βούληση. Διενέργεια δημοψηφίσματος και σε περίπτωση συντριπτικής καταδίκης, τιμωρία των ενόχων.
– Δημοψηφίσματα  με πρωτοβουλία πολιτών  για οποιοδήποτε θέμα.
Η επιλογή για κάθε θέμα θα είναι ναι ή όχι , χωρίς πολλαπλές επιλογές ή με τρόπο πού να μην εγκλωβίζει την απάντηση, όπως όταν ο ψηφοφόρος καλείται να επιλέξει μεταξύ δύο λύσεων, ενώ υπάρχουν πολλές άλλες λύσεις.
– Πλήρης συνταγματικός διαχωρισμός των  τριών εξουσιών
– Ριζική τροποποίηση προς το απολύτως αυστηρότερο της μεταναστευτικής πολιτικής, με πλήρη σεβασμό των αυτονόητων δικαιωμάτων των μεταναστών.
– Δημιουργία  κρατικών  τραπεζών.
– Απαγόρευση κρατικοποίησης ιδιωτικών τραπεζών με ανάληψη των χρεών τους. Όμως αποζημίωση  καταθετών σε ιδιωτικές τράπεζες, σε περίπτωση  κατάρρευσής τους, μέχρι ενός ορίου, πχ 60.000 ευρώ. Από εκεί και πάνω αποζημίωση μόνο κατά ένα μικρό μέρος και κλιμακωτά
– Επίσημη πολιτική τοποθέτηση για την ανάγκη αφαίρεσης του εκδοτικού προνομίου από τις ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες ως ορθής οικονομικής επιλογής, έναντι της ολέθριας τωρινής κατάστασης πού είναι πηγή δεινών. Το εκδοτικό προνόμιο θα πρέπει να ανήκει στο κράτος, στην δική του κρατική κεντρική τράπεζα και η νομισματική πολιτική να ασκείται από κρατικά όργανα ελεγχόμενα από τις άλλες τρείς εξουσίες.
Κατόπιν αυτής της τοποθέτησης – διακήρυξης περί τής ανάγκης αφαίρεσης του εκδοτικού προνομίου, το κατά πόσον και πότε θα επιδιωχθεί ή εφαρμογή αυτής τής αλλαγής, είναι θέμα πολιτικής επιλογής και διεθνών συσχετισμών. Πάντως, πρέπει να εξηγηθεί δημοσίως το ζήτημα αυτό, με έμφαση στις διεθνείς πιέσεις που ασκούνται σε κάθε κράτος για την διατήρηση του παρόντος οικονομικού καθεστώτος, επί ποινή εξάλειψής του από τον χάρτη.
– Δανεισμός από άλλες πρόθυμες χώρες για αποπληρωμή των δανείων της τρόικας. Δανεισμός χωρίς να περιορίζονται οι υποψήφιοι δανειστές, κατά την συνήθη πρακτική, σε συγκεκριμένα καρτέλ τραπεζών. Επί πλέον, μη αποκλεισμός ιδιωτών και ειδικώς μικροκεφαλαιούχων, ώστε και να ωφελούνται από τους τόκους οι μικροκεφαλαιούχοι και να μένει η ρευστότητα αυτή εντός της οικονομίας, ωθώντας την σε ανάπτυξη.
– Έκδοση μακροχρόνιων ομολόγων με πολύ μικρό επιτόκιο, με εγγύηση του ορυκτού πλούτου.
– Νομικές ενέργειες  ακύρωσης δανειακών συμβάσεων  λόγω αντισυνταγματικότητας,  εσχάτης προδοσίας των εμπλεκομένων κυβερνήσεων και λοιπών νομικών ελαττωμάτων αυτών.
– Άρνηση αναγνώρισης νομιμότητας  του  τμήματος του χρέους πού ενέχει απάτη από διεθνείς οργανισμούς.
– Ποινική δίωξη των διεθνών οργανισμών πού παρανομώντας έβλαψαν την Ελλάδα
– Κατάργηση νόμων που ποινικοποιούν την ελευθερία της γνώμης ως προσβλητικών για την δημοκρατία και την προσωπικότητα του λογοκρινόμενου και ως παραβιάζοντες την θεμελιώδη δημοκρατική αρχή της ελευθερίας του λόγου. Σε αυτούς εντάσσεται και η ευρωπαϊκή και ελληνική (κατόπιν εναρμόνισης) νομοθεσία περί «κηρυγμάτων μίσους». Οι θεωρούντες ότι θίγονται από τις δηλώσεις οποιουδήποτε, μπορούν, ως γνωστόν, να αναζητούν την προστασία της σχετικής ποινικής νομοθεσίας.
– Κατάργηση του θεσμού των ΜΚΟ (της χρηματοδότησής τους  από το κράτος),  πού και είναι παρασιτικές και λειτουργούν σαν δούρειος ίππος.
Τα μικρά κόμματα πού προσπαθούν να μπούν στην βουλή και δεν το καταφέρνουν, καθώς και αυτά πού παίρνουν για πρώτη φορά μέρος και τα προγνωστικά τους είναι αμφιλεγόμενα, παίζουν ασφαλώς κάποιον ρόλο στήν πολιτική ζωή. Εκ των πραγμάτων λειτουργούν σαν παγίδες πού εγκλωβίζουν τις ψήφους και τις αχρηστεύουν, εφ’ όσον το συγκεκριμένο κόμμα δεν ξεπεράσει το 3%. Αυτό μήπως το κάνουν σκόπιμα; Αν έχουν την δυνατότητα ένωσης, όπως περιγράφεται παραπάνω, και αποφύγουν να το κάνουν, τότε δικαιούται να υποθέσει κανείς ότι δεν πολυενδιαφέρονται παρά για τον ρόλο τους ως πόλοι  παγίδευσης ψήφων εκτός βουλής και αχρήστευσής τους.
Σημείωση (1)
Ας υποθέσουμε ότι στους εκλογικούς καταλόγους είναι  εγγεγραμμένοι  1750 ψηφοφόροι οι οποίοι ψηφίζουν ως εξής:
1750σύνολο  ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ψηφοφόρων
– (μείον)
400     αποχή     = 22,8% επί των εγγεγραμμένων  (1750)
=1350            σύνολο  ΨΗΦΙΣΑΝΤΩΝ
– (μείον)
200λευκά
100     άκυρα
.         Αποχή, λευκά και άκυρα = 700
.                           = 40% επί των εγγεγραμμένων (1750)
=1050σύνολο ΕΓΚΥΡΩΝ
– (μείον)
.      10     κόμμα Η       = 1%   επί των εγκύρων   (1050)
.      15     κόμμα Ζ       = 1,4% επί των εγκύρων  (1050)
.      25     κόμμα ΣΤ     = 2,4% επί των εγκύρων  (1050)
50     σύνολο  κομμάτων με λιγώτερο  του 3% επί των εγκύρων,
.                 μένουν  εκτός βουλής, = το 7% επί 
.                 των εγγεγραμμένων (1750) 
.           Συνολικά 750 ψηφοφόροι = το 47% των εγγεγραμμένων, 
.            δεν εκπροσωπούνται στήν βουλή.
=1000  σύνολο εγκύρων και εντός βουλής = 53% επί των εγγεγραμμένων (1750)
.      Επί των 1000 αυτών εγκύρων κατανέμονται οι 300 έδρες.
 
40         κόμμα Ε
.                   = 4%   επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
100       κόμμα Δ
.                  = 10%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
200       κόμμα Γ
.                  = 20%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
300      κόμμα Β
.                  = 30%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
360      κόμμα Α
.                  = 36%  επί των εγκύρων και εντός βουλής (1000)
1000  σύνολο εγκύρων και εντός βουλής
Οι 250 από τις 300 έδρες μοιράζονται αναλογικά βάσει των ποσοστών, ενώ οι υπολειπόμενες 50 έδρες  (300- 250 = 50)
δίνονται ως δώρο στο πρώτο κόμμα.
  Παρατηρούμε ότι τα λευκά, άκυρα και αποχή δεν έχουν  κανέναν ρόλο στήν κατανομή των 300 εδρών της βουλής, άρα το μόνο πού κατάφερνουν είναι η αύξηση των ποσοστών των εντός βουλής κομμάτων τα οποία και προφανώς αυτοί οι ψηφοφόροι τα περιφρονούν.  Διότι εάν αυτές οι 700 ψήφοι πήγαιναν στα κόμματα Η, Ζ και ΣΤ πού πήραν συνολικά 50 ψήφους, και προφανώς τότε θα έμπαιναν και τα τρία στην βουλή, τότε το σύνολο των ΕΓΚΥΡΩΝ θα ήταν 1750  αντί για 1050 και το πρώτο κόμμα θα είχε  20,1% αντί τού 36% πού πήρε. Αυτοί τελικά που περιφρονούσαν το πρώτο κόμμα,κατάφεραν σχεδόν να διπλασιάσουν  το ποσοστό του, μέσω αποχής, λευκού και άκυρου και ομοίως να αυξήσουν και τα ποσοστά των υπόλοιπων κομμάτων πού επίσης περιφρονούσαν.
   Όχι ιδιαίτερα ευφυείς επιλογές.
.
                                                                                                                                                         .
Posted in Uncategorized